چون او ، از بالا دارد پایین را نگاه می کند و همه چیز در نظرش پست و کوچک می آید . لذا هرگز گرفتار خواسته های پوچ زمینی نمی شود ؛ چون همان گونه که زمین در نظر او کوچک می آید ؛ مشکلات زمینی را هم کوچک می بیند و برای از دست دادن آنها همّ و غمی ندارد . اما تو که از پایین کوه داری قله را نگاه می کنی و در تصوراتت زمین را بزرگ می بینی ؛ لذا مشکلات زمینی هم برایت بزرگ جلوه می کنند و با از دست دادن هر چیزی زود افسرده می شوی .
از آنجا که به دنبال هر بینش ،کنشی می آید، چون این دو بینش متفاوت است ؛ پس دو کنش متفاوت را هم به دنبال خواهد داشت . هر چه بینش تو توحیدی تر باشد؛ کنش و عملکرد تو هم نورانی تر خواهد بود و هر چه بینش تو سطحی و ظاهری باشد ؛ کنش و عمل تو هم به همان میزان ، پایین و سطحی است .چون بهای هر عملی به میزان بینش او ست .
نظرات شما عزیزان:
برچسبها:


















